Ben de deurhanger

Met dertien kinderen valt het niet mee om ook nog tijd voor elkaar te hebben, maar zo af en toe kon het gebeuren dat pa en ma samen uit gingen. Zij hadden zich helemaal klaargemaakt en verheugd op een leuke avond.
Iets dat voor de achterblijvende kinderen uiteraard ook gold. Zoals gebruikelijk was het de bedoeling dat de 'ouderen' op de jongere broers en zussen paste. In de meeste gevallen was dat dan ook geen probleem, maar wie dacht een rustige avond te hebben kwam bedrogen uit. De reden voor de onrust: BEN!!

Om alle problemen voor te zijn, hadden Jan en Frans een goed idee. Zodra pa en ma de deur uit waren grepen zij de jonge Ben. Deze kreeg een touw onder zijn oksels (als een soort harnas), hij werd tegen de deur gezet, het touw werd over de deur gegooid en Ben omhoog getakeld. Het touw werd achter een haak vast geknoopt en daar hing de jonge dondersteen. Hij kon geen kant op. De overige broers en zusters konden zich opmaken voor een rustige avond.

Ma was echter iets vergeten en moest dan ook terug naar huis om het alsnog op te halen. Ook Ben hoorde zijn ouders aan komen lopen. In tegenstelling tot wat andere kinderen zouden doen in zo'n geval; het namelijk op een janken zetten, deed onze broer iets anders. Net voor het moment dat pa en ma binnen kwamen liet hij z'n hoofd hangen met z'n tong uit z'n mond; alsof hij opgehangen was.

Ma zag de kleine Ben als 'een dooie' aan de deur hangen. Zij schrok zich een hartverzakking.

Hoe de avond verder verlopen is, valt niet meer te herleiden uit de analen. Maar wij, de broers en zusters, zouden ons jonge broertje maar wat graag nogmaals aan de deur gehangen hebben, of wellicht met een flinke dot lijm achter het behang geplakt....

Aad